وبلاگ من عمر نسبتا بالایی داره.اولین موضوع وبلاگم مربوط به دوران بچگیم میشه که عاشق سونیک بودم ولی متاسفانه الان دیگه دوسش ندارم.و بجاش تصمیم گرفتم راجب همه چیز پست بزارم که به مود هممون بخوره :)
من از رو زمین با حالت اخم پا شدم و
من : خب نمیخای عذر خواهی کنی؟ 
اون یه شال سیاه رو سرش بود و معلوم نبود کیه و تندی رفت
امی : بابا بیخیال حالا انگار چی بوده!!...بیا بریم توی کافی شاپ
من : ولی خیلی عجیب بود چرا رو سرش شال سیاه کشیده بود؟
امی : نمیدونم باوا ...اونم حتما یه بنده خدایی بوده دیگه 
من : هووووم...میگم توی فضای باز بشینیم رو صندلی؟ 
امی : ارهههه خوبه 
من و امی توی فضای باز کافی شاپ نشستیم و ..
گارسون : سلام وقتتون بخیر چی میل دارین؟ 
امی : من چای و کاپ کیک میخورم...ماریان تو چی؟ 
من : منم قهوه و دونات کوچیک میخوام 
گارسون سفارش گرفت و رفت و بعد چند ثانیه برامون اورد
من : وایییی دوناتش چه خوشمزس ! 
امی : ارهههه اینجا کافی شاپه معروفیه 
من : عجب..خب تعریف کن 
امی : هیچ...میگم تو با اینکه اینجا تازه اومدی استرسی نداری 
من : خخخ ما اینیم دیگه...اخه چرا بترسم؟مگه اومدم جنگل ارواح
امی : اینم یه حرفی...بعد اینجا بریم فروشگاه لباس؟ 
من : ارهههه ایول فکر خوبیه فقط بلیز گفت منم میام 
امی : ارهههه باید بهش زنگ بزنم 
امی به بلیز زنگید و بهش گفت
من : خب چی گفت؟میاد؟ 
امی : اره گفت بیاین دم خیابون کاتیانا وایستید 
امی پول خوراکی هارو حساب کرد و اومد از خود مغازه بیرون اومد
و باهم به سمت خیابون کاتیانا راه افتادیم
.
.
خیابون بزرگی بود و ساختمون های بلندی داشت
یه 10 دقیقه ای وایسادیم و دیدیم اومد
بلیز : وایییی ماریااااان خداروشکر که سالمی
من : سلاممم عزیزممم دلم برات تنگیده بود
امی : سلامممم ...خب بریم؟ 
من و بلیز : ارع 
من : ولی وایسا من که پول ندارم؟چطوری لباس بخرم 
بلیز از تو کیفش یه 400 دلاری در اورد و گذاشت کف دستم
من : اما بلیز ... 
بلیز : اما بی اما...تا فردا واست یه حساب درست میکنم 
من : واییی مرسیییی 
رفتیم سمته یه فروشگاه بزرگ و رفتیم داخل
من : واااا...وایییی اینجا چ بزرگه و چه لباسای قشنگی داره 
امی : واییی اون لباسا که دوست دارم 
بلیز : چون این فروشگاه لباس خعلی بزرگه یک ساعته دیگه
بیرون فروشگاه باشین یادتون نره
من و امی : اطاعت میشود 
سه تایی توی فروشگاه پخش شدیم..من رفتم طبقه بالای فروشگاه
اینقد لباس بود که ذوق زده شده بودم
.
.
من بعد یه نیم ساعت یه بلوز راه راه سفید و سیاه.یه پیراهن بنفش.
با یه شلوار معمولی ابی پرنگ . و یه تیشرت که روش یه عکس
کاپ کیک صورتی بود برداشتم...اومدم پایین فروشگاه تا حساب کنم
من : ااا شما اینجایین
امی و بلیز : ارهههه 
من : چی گرفتین؟
امی : من فقط همین تیشر و شلوار مورد علاقه هم 
بلیز : منم یه شلوار لی برداشتم 
من : بعد یه سااااعت فقط همین؟
بلیز : خخخخ اخه همینارو احتیاج داشتیم 
من : اهاااان...خب منم چند تا چیز برداشتم 
من و بلیز و امی رفتیم حساب کردیم و اومدیم از فروشگاه بیرون
و دوباره برگشتیم خیابون کاتیانا و از بلیز تشکر کردیمو و اومدیم
خونه امی ....ساعت 9 شب شده بود
.
.
و شام سوپ خوردیم و ..میخواستیم بخوابیم
امی : خوب بخوابی!! فردا کلی کار داریم 
من : واقعا؟چه کارایی؟
امی : باید بریم واست حساب باز کنیم 1000000 بگیری از بانک
و بعد از اون ور باید بریم دنبال خونه
من : اوه مای گاد ..پس شب خوش 
من روی کاناپه صورتیش خوابیدم و امی هم طبقه بالا رو تختش
ساعت دو شب بود که..احساس کردم یه پر داره دماغمو قلقلک
میده
من با حالت خمار : نههه امی الان نههه خوابم
ولی هی بدترش میکرد
چشامو باز کردم و با عصبانیت : ای بابا بزار بخوابم.....
ها چی؟
... : ساکت شوو وگرنه با برقی که تو دستمه میکشمت
دیدم همونی هست که یه شال سیاه رو سرشه
و صورتش معلوم نیس
من : چه خبره؟..تو...تو
... : هیچ خبر...دنبالم راه بیوفت..تا نکشتمت
ادامه دارد... 
وویییی فک کن ادم خوابه؟یهو یکی بیاد و بخواد بکشتت 
نظر بده خعلی هیجانیه
نظر در حد لامبور گینی
